 |
Akıncı |
 |
|
|
Bin atlı, akınlarda çocuklar gibi şendik;
Bin atlı o gün dev gibi bir orduyu yendik! Ak tolgalı beylerbeyi haykırdı: ilerle!
Bir yaz günü geçtik Tuna'dan kafilelerle...
|
|
|
İstanbul'un Fethi |
|
|
|
Aştık geçilmez dağlar üstünden
Öyle vakur, öyle heybetli
Vardık ot bitmeyen vadilere
Ayağımız değdi yeşerdi!
|
|
|
İstanbul Destanı |
|
|
|
|
...var ki İSTANBUL /...yok ki İSTANBUL Sana bilmem hangi yönden bakayım
Gece başka gündüz başka güzelsin
Kâinatta eşsiz tek ve özelsin
Çağlar değiştirdi sevdan İSTANBUL
|
|
|
İstanbul |
|
|
|
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
|
|
|
İstanbul |
|
|
|
Boğazı bir başka
Gören düşer aşka
İnsanları bir başka
Ey istanbul, ey istanbul
|
|
|
Fetih Zamanı |
|
|
|
Havanın mavisinde, denizin yeşilinde
Bir türkü, Ortaasya’dan beri duymuşuz.
Anamızın sütünden bayraklara kadar
Yüce fetihle büyümüşüz.
|
|
|
Fetih Marşı |
|
|
|
Yelkenler biçilecek, yelkenler dikilecek;
Dağlardan çektiler, kalyonlar çekilecek...
Kerpetenlerle surun dişleri sökülecek...
|
|
|
Canım İstanbul |
|
|
|
Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar;
Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar. İçimde tüten birşey; hava, renk, eda, iklim;
O benim, zaman, mekan aşıp geçmiş sevgilim.
|
|
|
Bizans Göründü Karşıdan |
|
|
|
Geldik surların önüne,
İçimizde garip bir sevinç
Tamamlamışız vuslatın tadını
Böyle hiç.
|
|
|
Havacıya |
|
|
|
Açıl maviliğin sonsuz katına
Ey havacı bize el, göz, kanat ol!
Kurulup sonsuzun saltanatına,
Ey havacı bize el, göz, kanat ol!
|
|
|
Havacılar Marşı |
|
|
|
Türk anası rüzgarla,
At üstünde barışmış.
Onunla havalanıp
Bulutlara karışmış.
|
|
|
Havacı |
|
|
|
Havacı olmak istemişimdir hep ben
Göklerin derinliklrinde yüzen
bir uçağın pilotu olmak ne güzel...
|
|
|
Hava Yolcusuna |
|
|
|
Emelin ölçüsüz, cesaretin çok,
Sanki boşluklara atılmış bir ok,
Yolunda dağların karanlığı yok,
Bulutlar başının üstünde değil.
|
|
|
Hava Şehitlerine |
|
|
|
Dün nasıl vücudumuz,
Uçuyorsa göklerde.
Bugün de ruhlarımız,
Yaşıyor aynı yerde.
|
|
|
Hava Şehitlerine |
|
|
|
Yurt nöbeti göklerdedir,
Göğe sınır çizilmesin.
Kartallara durak olmaz,
Bir kez yola dizilmesin.
|
|
|
Hava Şehitleri |
|
|
|
Kartal bile uçmadı göklerde böyle hızla,
Buludan geçtiniz, yıldızları aştınız.
Kurtardınız bu yurdu çelik kanadınızla,
Dar görerek yerleri göklerde savaştınız.
|
|
|
Sen Özürlü Olsaydın |
|
|
|
Kader sana ansızın indirseydi tokadı
Ömrünün baharında sararıp ta solsaydın
Bir anda uçup gitse dizlerinin takatı
Böyle mi düşünürdün sen özürlü olsaydın
|
|
|
Onlar |
|
|
|
Tribündeki sesleri
yüreklerinde hissettiler
olmayan bacaklarının yerine
inancı ve umudu koydular
hep ızdırap dolu gözleri
güçlü kolları ile
potaları zorladılar
|
|
|
Ne mutlu bana özürlüyüm |
|
|
|
Ne mutlu bana özürlüyüm,
Hayata umutla, azimle bakıyorum. Ne mutlu bana özürlüyüm,
Yapacaklarım sınırlı ama ufkum geniş.
|
|
|
Kör ile Kötürüm |
|
|
|
— Bak arkadaş, ne ben sağlam
Bir adamım...
— Ne ben tamam
Bir insanım.
— Ben kötürüm,
— Ben de körüm;
Hem anadan doğma körüm,
|
|
Çocuk Şiirleri 
