|
Yazar CEMALETTİN GÜL
|
|
Cuma, 17 Kasım 2006 |
|
KIRILINCA İNANÇ
Kırılınca inanç ; Dökülür inanç ağacından UMUT , Alıp götürür sadık yel. Götürü karanlığa...
Gelmez mi bidaha ? Gelse ne olacak ki ? Kırılmayacak mı bir daha? O zaman \"UMUT\" boşu boşuna... BU ŞİİR, YAŞAMA KARŞI ACİZLİĞİMİZİN EN ACIMAZSIZ YAŞINDIĞI ANDAKİ İÇTEN TAM DİPTEN GELEN EN SİTEMKAR HAYKIRIŞTIR. |
|
Son Güncelleme ( Pazartesi, 20 Kasım 2006 )
|